Organic Food Journey (Ep. 2)

Learning the Organic Way

16244775_1157663040949262_536693237_o
และนี่คือสตรอว์เบอร์รี่ Organic

“…ปฎิบัติการค้นหาเส้นทางอาหารอินทรีย์ ตอนที่ 2 วิถีเกษตรอินทรีย์…วิถีแห่งความยั่งยืน…”

21.01.2017 ก่อนเปิดประตูแห่งประสบการณ์ แสวงหาเส้นทางอาหารอินทรีย์ในครั้งนี้พวกเราได้ “เปิดประตูใจ” เปิดประสาทสัมผัสใหม่  ตื่นตา ตื่นใจไปกับการเรียนรู้กับสิ่งต่างๆ รอบตัว ตอบข้อคำถามที่อุบัติขึ้นในความคิด…เมื่อ “อาหารเป็นมากกว่าอาหาร” ณ หมู่บ้านห้วยขมิ้น ต.แม่นาจร อ.แม่แจ่ม จ.เชียงใหม่

…To Stay Healthy …To Live Longer

คุณวัฒนา ทรงพรไพศาล หรือ “พี่วัฒน์” ได้ชักชวนพวกเรา “เปิดมุมมองใหม่” ที่ห้วยขมิ้น ด้วยหัวใจอันมุ่งมั่นของ “พี่วัฒน์” ทำให้เราสัมผัสได้ถึงความตั้งใจจริง พิสูจน์ “ความแน่วแน่” นั้น กับครอบครัว ญาติพี่น้อง และชุมชน เมื่อ “พี่วัฒน์” ต้องกลับบ้าน

16143456_1158818964167003_7780941682249346143_o

“เปิดประตูประสบการณ์ใหม่ในมิติ วิถี คน ดิน น้ำ ป่า และชุมชน”

การได้เดินทางไปยังห้วยขมิ้นครั้งนี้ ทำให้พวกเราในฐานะผู้บริโภค ได้เห็นความสัมพันธ์ของวิถีชีวิต ระหว่างคนกับป่า คนกับผืนดิน คนกับสายน้ำ คนกับอากาศ คนกับวัฒนธรรม ล้วนพึ่งพาซึ่งกันและกัน แต่ทว่าการเปลี่ยนแปลงไม่สามารถเกิดขึ้นได้จากคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง หากต้องอาศัยพลังร่วม และความพากเพียรจากทุกฝ่าย

การขับเคลื่อนอันชาญฉลาดของพี่วัฒน์ ค่อยๆ สำแดงขึ้น โดย เริ่ม “เปลี่ยน” จากครอบครัว คนใกล้ชิด ญาติสนิท และเพื่อน ขยายผลไกลไปจนถึง การรวมกลุ่มทำเกษตรอินทรีย์อย่างยั่งยืน ซึ่งพี่วัฒนา เชื่อว่า “การทำเกษตรอินทรีย์ เป็นพื้นฐานสำคัญสู่การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงอย่างลึกซึ้ง…และนำไปสู่การทำเกษตรทฤษฏีใหม่ ดั่งคำสอนของพ่อหลวงของเราได้  ไม่ต้องไปอ่านหนังสือและตีความหมายให้ปวดหัวครับ” พี่วัฒนากล่าว

“เปิดตาดูภูมินิเวศท้องถิ่น เปิดหูฟังเรื่องเล่าจากรากเหง้าวัฒนธรรม”

จากนั้นพวกเราได้มีโอกาสสุดพิเศษ เรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น เข้าใจอาหารการกินแบบฉบับพี่น้อง ปกาเกอะญอ เช่นแกงข้าวเบ๊อะ(ต่าพอเผาะ) เกิดจากการนำเอาวัตถุดิบในท้องถิ่นมารวมกัน จากเรื่องราวในอดีต…วิกฤตเรื่องอาหาร ภาวะสงคราม ภัยแล้ง ในยุคก่อน ทำให้ชาวบ้านที่นี่ ตระหนักเห็นคุณค่าของ ข้าวเบ๊อะ ถ้าไม่มีข้าวเบ๊อะในวันนั้นก็ไม่มีพี่น้องชาวปกาเกอะญอในวันนี้ ข้าวเบ๊อะเปรียบเสมือนการสื่อความหมายถึงการต้อนรับและความยินดีของผู้มาเยือน หรือน้ำพริกปลาทู ที่มากด้วยสมุนไพรต่างๆ ถูกรังสรรค์ขึ้นให้พวกเราได้ลองลิ้มรส และที่สำคัญเราได้ทราบถึงที่มาของอาหาร ได้รู้จักคนปลูก คนปรุง เราได้กินข้าวพันธุ์พื้นบ้านจากฟาร์มพี่วัฒน์ ได้กินผัดผักกะหล่ำแสนกรอบ หวาน อร่อยจากฟาร์มพี่สถาพร ได้กินสลัดสดๆจากฟาร์มพี่กิติศักดิ์ และสตรอว์เบอร์รี่จากฟาร์มพี่วุฒิ ปรุงอาหารแสนอร่อยโดยแม่ละออรัตน์ จากผลผลิตที่พี่ๆได้ปลูกอย่างตั้งใจ พิถีพิถันนั้น ก็เพื่อให้ผู้บริโภคอย่างเราได้กินอาหารที่ดี ก่อเกิดเป็นพลังชีวิต พลังแห่งกัลยาณมิตร ทั้งคนกิน คนปลูก อย่างสัมพันธ์กัน

“เปิดประเด็น ความเป็นธรรม เมื่ออำนาจอยู่ในมือผู้บริโภค”

คุณพงศกร กาวิชัย หรือ “พี่ฝุ่น” ได้ชวนให้พวกเราตั้งคำถามกับการกินอาหารในทุกๆ วัน ว่า “เราเองหรือไม่เป็นผู้ทำลายระบบอาหารที่มันควรจะเป็น”…จึงส่งผลให้เกษตรกรต้องทำเกษตรเคมีเชิงเดี่ยว บุกรุกพื้นที่ป่า ทำลายต้นน้ำ…ฯ แท้จริงแล้วใครกันแน่ที่เป็นผู้ทำลายล้าง

แต่ที่แห่งนี่ทำให้เราได้เห็นถึงความเป็นธรรมของทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นสังคมที่เกื้อกูลซึ่งกันและกัน เป็นสังคมใหม่ ของคนกินและคนปลูกมีส่วนร่วมในการกำหนดราคาบนพื้นฐานของการแลกเปลี่ยนรู้ไปพร้อมกัน เป็นธรรมทั้งในส่วนของราคา การร่วมรับผิดชอบต่อสังคม ชุมชน ดังนั้นเมื่ออำนาจอยู่ในมือผู้บริโภค จึงทำให้พวกเราในฐานะผู้บริโภคต้องปรับเปลี่ยนร่วมด้วย ทั้งพฤติกรรมการกิน วิถีการดำรงชีวิต พร้อมจะอยู่อย่างเข้าใจและมีความหมายมากขึ้น

“เปิดใจ ดูแลเอาใจใส่สิ่งแวดล้อม ชีวิต และชุมชน”

ถัดมาเราสังเกตได้ถึงพลังใจที่ยิ่งใหญ่เพื่อการอนุรักษณ์สิ่งแวดล้อม ชุมชนต้นน้ำอันอุดมสมบูรณ์ พืชพรรณอันหลากหลาย และเจ้าบ้านที่เป็นมิตรเปรี่ยมล้นด้วยจิตบริการ พร้อมต้อนรับผู้มาเยือนอยู่เสมอ

นอกจากนี้พี่วัฒน์ยังชวนพวกเราให้คิดถึงชุมชน คิดถึงบ้านเกิดของตนเองอย่างมีสำนึก แน่นอนว่าเราทำเกษตรอย่างไรย่อมได้รับผลกระทบอย่างนั้น ดังนั้นที่ “ห้วยขมิ้น” จึงเลือกวิถีเกษตรอินทรีย์ในระบบเกษตรกรรมยั่งยืนบนผืนป่าแห่งนี้ตลอดไป

“เปิดสัมผัสรับรส…ลิ้มลองผลผลิตเกษตรอินทรีย์”

นอกจากการเรียนรู้เรื่องเกษตรอินทรีย์และการบริโภคอย่างเข้าใจแล้ว พี่วัฒน์ ยังชวนให้เราได้ฝึกเรียนรู้เรื่องราวของการเก็บเมล็ดกาแฟ ทำให้พวกเราเข้าใจว่า…การที่จะได้มาซึ่งกาแฟหนึ่งแก้วนั้นไม่ง่ายเลย ต้องผ่านกระบวนการหลายๆขั้นตอน ตั้งแต่กระบวนการปลูกจนถึงการเก็บผลผลิต นอกจากนี้พวกเรายังได้ชงกาแฟแบบดริปด้วยตนเอง ตามแบบฉบับของกาแฟห้วยขมิ้น พวกเราไม่ใช่แค่คนกิน แต่พวกเรายังได้เรียนรู้ที่จะเป็นคนปลูกด้วย อีกทั้งพวกเราได้เพาะกล้าไหลสตรอว์เบอร์รี่ และสตรอว์เบอร์รี่ของใครหลายๆคนที่ชื่นชอบนั้น ก็ทำให้พวกเราได้เรียนรู้อีกว่า การปลูกสตรอว์เบอร์รี่ไม่ใช่เรื่องง่าย กว่าจะมาเป็นสตรอว์เบอร์รี่(อินทรีย์) ต้องใช้เวลาตั้งแต่การเพาะกล้าจนถึงการดูแลตลอดทั้งปี

การเปิดประสบการณ์ของพวกเราในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การได้ไปเห็นชุมชน เห็นความสวยงามของธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม แต่เราได้ “เปิด” เปิดความตระหนักที่จะบริโภคอย่างเข้าใจ บริโภคอย่างรู้ที่มา และบริโภคที่เห็นความสัมพันธ์ตลอดห่วงโซ่ของคนกินและคนปลูก

thumb_p1060936_1024

ขอบคุณ “ห้วยขมิ้น” ที่เปิดประสบการณ์ให้พวกเราได้เดินทาง เพื่อเรียนรู้เสาะแสวงหา วิถีเกษตรอินทรีย์…วิถีแห่งความยั่งยืน เข้าใจความหมายของอาหารมากขึ้น แล้วเราจะร่วมเดินไปด้วยกันไปครั้งหน้า…โปรดติดตามตอนต่อไป Organic Food Journey Ep.3 [ ฟรี…สมัครเข้าร่วมกิจกรรม…คลิก ]

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s